verhaal van Henk

Henk spaart bedankjes

Sommige mensen sparen postzegels of modeltreinen, weer anderen proberen zoveel mogelijk Pokémon te vangen en te sparen. Maar Henk Ooms niet. Henk spaart iets wat voor hem heel erg belangrijk is. Henk spaart namelijk bedankjes. Dat zijn niet zomaar bedankjes, maar juist de bedankjes van de mensen die hij heeft geholpen via Oosterhoutvoorelkaar...en hij kickt daar op.

Henk heeft Inmiddels al 20 bedankjes achter zijn naam staan van de mensen die hij geholpen heeft. Bij elke succesvolle match die via Oosterhoutvoorelkaar tussen de hulpvrager en een vrijwilliger gemaakt word, kan de hulpvrager aan de vrijwilliger een echt bedankje geven. Deze komt dan bij het profiel van de vrijwilliger te staan. Voor Henk is dat belangrijk. Want, zo geeft Henk aan, dat is voor mij de bevestiging dat ik mijn werk goed doe en dat de mensen tevreden zijn met wat ik gedaan heb.

Zo'n anderhalf jaar geleden is Henk begonnen met vrijwilligerswerk via Oosterhoutvoorelkaar. Ik had niet zo veel om handen, al een tijdje gepensioneerd, geeft Henk aan, en wilde iets gaan doen. In de krant las ik over Oosterhoutvoorelkaar en heb mij aangemeld. Toen heb ik een profiel aangemaakt met een pakkende en uitnodigende tekst zodat ik op zou vallen. Toen is het balletje gaan rollen.

Vanaf het begin af aan ben ik vooral het werk in tuintjes gaan doen. Onkruid weghalen, hagen knippen etc. En nu doe ik nog steeds de tuintjes bij mensen thuis, lacht hij. Het lijkt soms wel of ik de enige ben die de tuintjes aanneemt.

Maar naast die tuintjes doe ik veel meer. Zo kwam ik een keer bij een gezin thuis, vertelt Henk, bestaande uit een man, een vrouw en een kind die begeleiding vanuit een hulpinstantie kregen. De man kon lichamelijk niet alles zelf meer en de vrouw was aan één oog blind en met het andere oog zag ze niet veel. Ik kom daar als Rotterdammer binnen en vraag op de man af "wat moet er gebeuren?" Zij liet mij toen de trap zien. Dit was een hele donkere trap met donkerrood tapijt. En omdat zij niet zo veel meer zag en de trap zo donker was, was ze zelfs al een aantal keer naar beneden gevallen. Uiteindelijk ben ik met die klus wel lang bezig geweest.

Ik heb toen dat tapijt er afgehaald, de trap geschuurd, daarna gelakt en uiteindelijk geverfd.

Maar omdat ik altijd wel iets zie wat nog aangepakt kan worden, heb ik ook nog het gasfornuis gerepareerd, de keuken leeg gehaald en helemaal geverfd. Daarna zelfs naar boven gegaan en heb ik boven alles wit gemaakt. Zowat alles tot en met de zolder toe heb ik aangepakt. Uiteindelijk ben ik wel drie weken bezig geweest. Ik moest wel lachen, vertelt Henk met een lach op zijn gezicht, want toen ze vroeg of ik een kopje koffie wilde, zei ik "wel ja...dat kan er ook nog wel bij".

Maar het mooiste voor mij in dit verhaal was, zo geeft Henk aan, dat haar begeleider tegen mij zei: "oh. Ben jij nou Henk" en zij tegen de begeleider aangaf "ja, hij heeft heel m'n huisje mooi gemaakt".

Dus mocht je je vervelen en je wilt wat voor een ander doen, meld je dan aan. Want bij Oosterhoutvoorelkaar kun je gewoon aangeven wat je "ken" ... eh of "kan", lacht Henk.

Het blijft toch een Rotterdammer...