Laat ik me even voorstellen..

Mijn naam is Noëlla de Vos en ik ben 48 jaar. Ik ben getrouwd en heb 2 zoons.

Na het een en ander meegemaakt te hebben, met als laatste druppel het verliezen van mijn baan, zat ik er echt doorheen. Het opnieuw solliciteren en alle afwijzingen hierbij maakten mij heel erg onzeker. Voor mijn gevoel telde ik niet meer mee. Op Facebook kwam er een berichtje naar voren waarin Oosterhoutvoorelkaar op zoek was naar vrijwilligers voor de actie NLDoet. Dat is een landelijke vrijwilligersactie opgezet door het Oranjefonds, waarbij ik op die dag paaseieren ging verven met de oudere mensen in de Volckaert. Dat was een erg leuke dag waarbij ik ook een aantal medewerkers, waaronder Debby van Oosterhoutvoorelkaar, heb leren kennen.

Door Debby werd ik uitgenodigd om eens langs te komen op het hoofdkantoor om te kijken of we nog meer vrijwilligerswerk konden vinden wat echt iets voor mij zou zijn. Zo ben ik uiteindelijk deel geworden van het team dat op het kantoor zit in de Klappeijstraat.

Oosterhoutvoorelkaar is een leuke vrijwilligersorganisatie, die probeert hulpvragen en hulpaanbod aan elkaar te matchen. Ik ben nu deel van het team en ook op deze manier ben ik mensen aan het helpen die, net als ik, graag andere mensen helpen. Zo heb ik dus weer een doel om aan te werken en ben ik op een leuke manier bezig om weer in het werkproces terug te keren.

Ik ben heel fijn opgevangen door het supergezellige team en leerde vrijwilligerswerk van een hele andere kant kennen. En ook al krijg ik er niet voor betaald, toch word ik er rijker van. Voor mij persoonlijk is het vooral de dankbaarheid die ik er voor terugkrijg en dat geeft mijn zelfvertrouwen echt een boost.

Naast mijn vrijwilligerswerk bij Oosterhoutvoorelkaar, werk ik op dinsdagochtend van 10 tot 12 uur ook als vrijwilliger bij "Oosterheem". Samen met nog een aantal gezellige dames organiseren we dan een beauty-ochtend voor de bewoners. Je moet dan denken aan het aanbrengen van een maskertje, een manicure geven maar ook gewoon gesprekjes voeren met de mensen. Even de bewoners extra aandacht geven die hier zo ontzettend blij van worden. Het zijn maar 2 uurtjes van mijn tijd die zo belangrijk zijn voor de bewoners.

Het is voor mij als vrijwilliger een kleine moeite en voor de ander als hulpvrager een wereld van verschil. En dat is waarom ik vrijwilliger ben en blijf.