Sylvia kreeg de smaak te pakken
Ze heeft een baan voor 36 uur per week, maar toch maakt Sylvia op haar vrije dag tijd, om als vrijwilliger maaltijden rond te brengen. Maaltijdenservice Oosterhout kookte tot voor kort, in het kader van coronahulp, gratis maaltijden voor Oosterhouters die zo’n maaltijd goed konden gebruiken. Ze zag op de website van Oosterhoutvoorelkaar (OVE) de oproep. Sylvia reageerde meteen. Ze kende OVE al, omdat ze daar als vrijwilliger staat ingeschreven.
“Ik heb, door het rondbrengen van maaltijden, wel de smaak te pakken gekregen. Nu het niet meer nodig is, ga ik andere dingen doen. Ik heb al twee leuke vacatures gezien op de website.” Maar wat brengt het vrijwilligerswerk haar dan? Sylvia reageert enthousiast: “Haha…. In ieder geval af en toe een lekkere maaltijd. Eén keer kreeg ik snickers en één keer een euro, die ik overigens weer netjes heb afgedragen. Maar het belangrijkste is, dat je mensen blij maakt! En zelf word ik echt in de watten gelegd door OVE. De ontvangst in de Bunthoef, waar ik de maaltijden moet ophalen, is altijd heel fijn. Alles is supergoed georganiseerd en ik ontmoet er alleen maar vriendelijke mensen.”
Dáár voel ik me echt nodig!
Wat Sylvia wel opvalt is een verschil tussen de eerste en de tweede coronagolf. “Het lijkt wel of mensen banger zijn om besmet te worden. Soms kom ik ergens en wordt er gezegd: “Jij bent de eerste die ik spreek vandaag. Dáár voel ik me echt nodig!”
Daarentegen komt Sylvia ook op plaatsen, waar ze de maaltijd alleen maar hoeft af te geven. “Mensen willen allemaal iets anders, dus als vrijwilliger moet je je flexibel kunnen opstellen. Maar het is wel fijn als iemand zegt te hopen dat jij de volgende keer weer komt.”
het klusje is geklaard
Jan had onlangs een probleem met zijn televisie. Ziggo ging over op digitale tv en daar moest het een en ander voor geregeld worden. Jan is de jongste niet meer. Hij had er al hulp bij gehaald, maar de tv deed het nog steeds niet. Jan: ”Ik belde naar Surplus, want ik dacht dat zij een klussendienst hadden, maar zij verwezen me door naar Oosterhoutvoorelkaar. En ik had geluk! Diezelfde dag stond er een vriendelijke jongeman voor de deur, die in een handomdraai onze televisie aan de gang had.”
Lees het verhaal